Cepheus, Cassiopeia, M52, NGC 7635, 7538, Sh2-155

 

M52 er ein flott open stjernehop, lokalisert i Cassiopeia og øverst i biletet her.

”Detached, strong concentration of star; moderate range in brightness; large. Rich sparkling group og at least 100 suns (Mullaney). (…) Cluster extends 10 ly, distance 3,000 ly; age 35 million years”.
(SkyAtlas 2000 Companion  2^nd edition).

Like nedanfor M52 ser me den sterkt raude emisjonståka NGC 7635, eller Sh2-162 (Starry Night Pro Plus). Inni denne ligg ei ”boble”-tåke, også kalla Bubble Nebula. Den sterke stjerna inni tåka ligg mot eine sida i denne bobla, og ho kan skimtast på biletet her, men berre ein del av denne tåkebobla.

Det står meir om dette i Sky and Telescope jan 2013 s 65:

“NGC7635 is being shaped by powerful winds from the massive, ultrahot, 8,7-magnitude star SAR 20575 (BD+60gr 2522). The 6-light-year-wide Bubble (curiosly, not centered on SAO 20575), is expanding fast; its rim is the edge of a shock wave that’s plowing into the surrounding H II region. Little of that broader nebulosity is visible in amateur telescopes, and most of the embedded Bubble is dark. Here be a challenge!”

Til høgre i biletet NGC 7538, ei anna emisjonståke, tydeleg og kompakt. Endå ei raud emisjonståke finn me heilt til høgre i biletet, Sh2-155, og Sh2-175, ei større og meir uttynna tåka nedanfor, like til venstre for sentrum av biletet. IC1470, ei lita og svak tåke ligg til ned mot høgre biletkant.

EOS60Da, EF70-200mmf2,8L IS II USM, AV2,8, TV27’’, 200mm (kroppa sensor), tils ca 30 eksp.

November 2013,  Tryggve Dyrvik

Lys bak bær

 

EOS7D, TV 4 sek, AV5,6, ISO200, 185mm, EF70-200mmf2,8L IS II USM

Vulpecula, The Coathanger / Brocchi’s cluster

 

Dette fotoet er ikkje teke under optimale forhold, litt blå-bleike skyslør har sett sitt preg på dette fotoet av eit kjent asterisme på stjernehimmelen vår, nemleg Kleshengaren, kjent som The Coathanger (Brocchi’s cluster). Me ser ein opp-ned ”kleshengar” i biletet nede til høgre. Det ser ut til at desse stjernene er ”på linje”, men det er nok berre frå vår synsvinkel, for dei ligg ikkje ”i lag” eller har noko med kvarandre å gjera, det er berre tilfeldig slik sett frå oss. Litt opp til venstre for midten av kleshengaren ser me ei litt lysare stjerne-fortetting, og det er ein open stjernehop som heiter Cr 399. Litt nede til venstre, som ei slags forlenging av kleshengaren, viser ein ”stjerneklump”, og dette er òg ein open stjernehop, NGC 6802 (Starry Night Pro Plus).

Dette området er fullspekka av stjernesvermar, som tyder på at det er frå galakseplanet vårt, Mjølkevegen. Stjernebiletet er Vulpecula, og det ligg like ved Cygnus, Svana. Sjølve Vulpecula-stjernebiletet er lite og unnseleg, men Kleshengaren kan ein sjå med berre auga, men motivet framtrer fyrst med ein liten kikkert.

Okt 2013: EOS 60Da, EF70-200f2,8L IS II USM, TV27’’, AV2,8, ca 30 eksp, Deep Sky Stacker.

Tryggve Dyrvik

Cepheus, Delta Cephei, B169, Sh2-135

 

 

Cepheus er eit stjernebilete som står høgt på himmelen for oss på våre breiddegrader. Me ser av biletet at utsnittet rommar ein sverm av stjerner, og det betyr at stjernebiletet er del av galakseplanet vårt der dei fleste objekt er å finna. Like under midten av biletet finn ser me eit trapes av stjerner, frå venstre Delta Cephei, nede til høgre Epsilon Cephei, og gul-oransje Zeta Cephei litt ovanfor.

Delta Cephei er ei spesiell stjerne som varierer i lysstyrke. Dette skuldast ikkje dobbeltstjerne som går i omløp rundt Delta, men rett og slett at stjerna varierer i seg sjølv. Stjerna aukar brått i lysstyrke før styrken fell gradvis, med periode på nokre dagar. Stjerner av denne typen vert kalla Cepheidar etter Delta Cephei som vart oppdaga å ha slike variasjonar i 1784. Det står i Burnhams Celestial Handbook s 585:

”These remarkable objects form one of the most important and interesting class of variable known in the Universe. (…) Cepheids are all very luminous white and yellow giants of spectral types F, G and K, and may form a connecting link between the red giants and the highly luminous main sequence stars.”

Desse stjernene har ein typisk periode på 5 til 8 dagar. Delta Ceph  er dessutan ei dobbeltstjerne, nokså vanleg å sjå i universet.

Heilt til høgre i biletet ser me mørk tåke (dark nebula) B169, og ein mindre litt mot venstre B174.

Litt til høgre for Delta Cephei ligg ei raud emisjonståke, og denne er ikkje innteikna i vanlege stjernekart som SkyAtlas eller Uranometria, men planetariet Starry Night finn me ho, og der står det om denne:

”Sh2-135 is an emission nebula. Nebulae are giant clouds of dust and gas. Emission nebulae are regions of hydrogen gas very close to young, hot stars. Light from the stars heats the hydrogen gas, raising its temperature up to 10000 K. At this temperature, the gas clouds glows red, giving emission nebulae their distinct reddish appearance. “
LBN491, ei anna emisjonståke finn me litt til høgre for Sh2-135.

Like nedanfor denne raude tåka ser me ein ”klump” med stjerner, og det me ser er ein open stjernehop som er kalla NGC 7261.

Okt 2013, EOS60Da, EF70-200mmf2,8L IS II USM, TV27’’, AV2,8, stacking av ca 30 eksp, Deep sky stacker.

Tryggve Dyrvik



Kva med ein Jacobsen eller tre?

 

EOS7D, EF-S15-85mmf3,5-5,6 IS USM

Straum i fjøra

 

 

 

 

 

EOS7D, EF-S15-85mmf3,5-5,6 IS USM

Godt nytt år 2014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

EOS7D, EF70-200mmf2,8L IS II USM