Gjegnen

 

Gjegnen sett i eit HDR-perspektiv.

Mørketid

 

Det går fint å fotografera i mørket ute, og gjerne i snø og sludd. Her utan stativ, B-innstilling, der eg heldt open lukkaren på frihand medan eg fyrte av ein blitz med den andre. Heilt utan nokon form for lysmåling eller noko berekning av lysinnfall. Det er lurt å eksponera i RAW, for her vart blitzen litt for sterk framme i biletet, og det går fint å få fram detaljar i utbrente høglys i ein RAW-konvertar. Behandla i Elements.

 

EOS7D, EF-S15-85mmf3,5-5,6, IS USM

 

Denne gong med stativ og lukkar på B, når det er mørkt er det ikkje så farleg å eksponera heilt nøyaktig, for kvart sekund betyr så mykje mindre for eksponeringa enn i skarpt dagslys. Eg gjorde fleire eksponeringar av same motiv, og alt frå 15 sek til 30 sek. gav nokså like og tilfredsstillande resultat.

 

Begge bileta er i ettertid konvertert til svart-kvit i Elements.

 

EOS7D, EF24-70mmf2,8L II USM, TV31'', AV9, 24mm, ISO200.

Cygnus, Veil Nebula, NGC 6992-6995, 6960

 

Biletet, teke med 24 eksponeringar, viser Slørtåka, eller Veil nebula. Tåka er truleg ein rest etter ein gigantisk supernova for lang tid tilbake. Nordlege del, 6992, og sørlege (høgre) del, 6960 med stjerna 52Cygni.

SA Companion: ”NGC 6992 (…) Northern part of the Veil Nebula. Very faint, large, and crescent shaped. Distance 1,300 ly. (…) NGC 6960 (…) This segment, by itself, is also known as the Filamentary Nebula. Pretty bright, quite large, and crescent shaped; contains the 4.2-mag. star 52 Cyg.”

Til venstre i biletet er ein liten og svak galakse synleg som ei ekstra uskarp og avlang ”stjerne” blant alle dei andre, i venstre del av biletet, galaksen NGC 7013, mag 11,3, distanse 38 mill lysår borte. Ein må zooma i biletet for å sjå dette.  I tillegg trengst eit godt atlas og mykje zoom.

EOS 60Da, Ef70-200mmf2,8L IS II USM, 200mm, AV2,8, ca 27’’eksp tid.

Cygnus, Sadr, Sh2-108

 

Til høgre for senter ser me stjerna Sadr, ho ligg midt i ”krossen” i Svana, stjerna markerer møtet mellom to armar i Cygnus. Sadr vert og kalla gamma eller 37 Cygni, mag 2,2, spektrum F8, 750 lysår borte, noko som betyr at lysstyrken er 5800 soler!.  Rett ovanfor viser stjernehopen NGC 6910, og til høgre hopen Cr419. Ein merkverdig og fantastisk region av lyssterke og mørke tåker om lag ei grad aust for Sadr. Den lyssterke emisjonståka har namnet Sh-108, medan den mørke tåka innimellom er LDN 889. Hopen M29 litt til venstre for sentrum i nedre del av biletet.

EOS 60Da, EF70-200mmf2,8L IS II USM, 200mm, AV2,8, ca 27’’ eksp.tid, kring 30 eksp.

Rasfare!

Prof. Stein Bondevik:
"Det som ser ut til å vere kritisk, er nedbørsmengder i på over ti millimeter i løpet av ein time og/eller eit snitt på seks millimeter kvar time i løpet av seks samanhengande timar. (...) Verre er det med steinsprang. Steinar losnar gjerne medan det regnar intenst."
(Fjordabladet 23. nov 2013)

Nedbørsmålingane i Prestemarka var fredag 15. november: totalt 86,6 mm nedbør, med maks intensitet på 23,6 mm pr/time.

Eid kommune har sett av over 4 mill. kr. til tilleggssikring for nettopp steinsprang (som det pr i dag ikkje er sikra skikkeleg mot). Når skal saka opp og dette iverksetjast?

Farleg nær

 

Viss det er vanskeleg å berekna farten når du køyrer på våte eller glatte vegar, då er det kanskje eit overlevande alternativ å gjera slik som desse sjølvransakande bileigarane på Høynes. Parker bilen. For godt.

Cygnus sentral region

 

Stjernesvermen på biletet er frå det sentrale området i Cygnus, eller ”nordkrossen” som dette store stjernebiletet òg vert kalla. Cygnus, svana, er rettare, for denne har med litt meir. Stjernesvermen me ser er altså ufatteleg store stjernemengder innover i ein av spiralarmane i galaksen vår. I midten eit diagonalt mørkare felt, og Cygnus er kjend for sin ”delte” mjølkeveg, for i spiralarmane er det mykje av mørke tåker som dekkjer for bakliggjande stjerner. Stjerna nede til høgre i biletet er 21 Cygni (Eta Cygni). Ho ligg vel 139 lysår borte, og like til venstre ein raud tåkeflekk som vert kalla Sh2-101. Til venstre for denne att ein stjernehop som heiter NGC 6871. Oppe til venstre i biletet ei tydeleg raud tåke (boge) kalla NGC 6888, og heilt oppe til venstre litt av tåka rundt stjerna Sadr (som ikkje viser på biletet).

Frå SkyAtlas Companion 2000:

NGC 6888 (up left): C27, Crescent Nebula. Faint, very large, very elongated; crescent shaped; illuminated by a 7.4-mag. star. Double star attached.

Canon EOS60Da, EF70-200mm f2,8L IS II USM, vel 30 eksp. a 27''